Cav vs. remblokje : 0 – 1

IMG_5016

De zondagrit begon met een grote teleurstelling. Van de 45-koppige BCT-bende daagden amper 2 eenzame zielen op voor deze nochtans onmisbare en onvervangbare  sportieve voormiddag. Kristof en Lukas waren de helden van dienst. Ze sloten wijselijk aan bij de Heidestoempers en zetten zich achteraan in het B1-peleton. Het was ondertussen al lekker warm en droog weer, ideaal voor een ritje.

Onderweg volgde nog een verrassing : Paul B, alias de Cav, pikte mee aan pal op de grens van België en Nederland. Hij liet ons weten dat er niemand stond aan de Ster toe hij er passeerde. Vreemd, wat vanaf 8.50u was er volk aan de start. Is dit een flagrant bewijs van een ultravroege sluiktraining op Hollandse grond ?

Het tempo van de Stoempers lag redelijk hoog, maar het beviel ons wel. Zonder verpinken bleven we bocht na bocht netjes aan het peloton hangen. Iedereen volgde lekker, ook de Cav. En dat is ooit anders geweest. Al die trainingen en vooral de regelmaat op zijn fiets beginnen duidelijk hun vruchten af te werpen. Met de vingers in de neus peddelde hij mee via de Polders naar Zandvliet.

Maar daar begon plots de miserie. Met z’n 3 begonnen we aan de terugtocht naar Kalmthout. Kristof en Lukas op kop, Paul zette zich opvallend snel in beider wielen. Meer nog, na 2 km bleek er plots een gat te zijn geslagen. En dat gat werd steeds groter. Cav’s uitleg : “Amai, mijn benen lopen ineens helemaal vol. Het loopt voor geen meter meer…”. We vonden dat raar. Hoe kan die zo plots een slag van de hamer krijgen ? Het tempo werd daarom onder bedwang gehouden en het ging niet meer boven de 27 km/u. Maar ook dat was teveel voor Cav. Plots was daar het grote gat weer. Opnieuw remmen dus en aanpassen naar een max van 25 km/u. En ook dat bleek niet haalbaar, getuige de kolkende zweetstroom op het aangezicht van een extreem zwoegende Cav.

En dus reden we tegen 22 km/u van Zandvliet naar Heide. Dat lukt wel, maar Cav was opvallend stil onderweg. Aan de Kar werden wij ei zo na nog in de kant geramd door een naderende Hollandse bitch op een MTB met elektrische aandrijving. Gevolg : ze stuikte zelf tegen de beton van het fietspad, zonder veel erg en dankzij onze charmes geraakt het manwijf met fel behaarde benen veilig terug op weg.

Eens in Heide sloeg Cav een zucht van verlichting. Het Brouwershuis leek echt te ver, stoppen aan café ’t Centrum was gewoonweg noodzakelijk. Cav strompelde van zijn fiets, hunkerend naar wat snelle suikers. Maar toen kwam de aap uit de mouw. Het blokje van de achterrem sleepte zodanig tegen z’n velg dat het wiel nauwelijks draaide bij een kleine controle. Niemand die er onderweg ook meer even aan had gedacht dat dat wel eens de oorzaak kon zijn van het plotse falen van de beensnelheid van Cav.

Conclusie : als je wiel klemt en je kan toch zonder verpinken aan 22 per uur rijden gedurende 15 kilometer, dan ben je verdomd goed in vorm. BCT’ers, hou die Cav sterk in ’t oog, zijn vorm piekt als nooit tevoren.

IMG_4956

 

 

2017-01-30T11:17:46+02:00 augustus 1st, 2016|